Νέα και ενημέρωση
Αθήνα, 12C°,
Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016
Ειδήσεις: Ατζέντα
Σχετικά Νέα
Μόνιμη έκθεση του Δημήτρη Περδικίδη στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη
Mόνιμη έκθεση με 60 έργα μεταξύ των οποίων ελαιογραφίες, σχέδια και έργα ...
Η αίθουσα τέχνης «έ κ φ ρ α σ η – γιαννα γραμματοπουλου», εγκαινιάζει ...
«Το μισό μαύρο»: Έκθεση στην Titanium Yiayiannos Gallery
H Titanium Yiayiannos Gallery παρουσιάζει τη διπλή έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής ...
Top Επιχειρήσεις
Αθήνα
clientThumb
Πάτρα
clientThumb
Βόρειες Σποράδες
clientThumb
Βόρειες Σποράδες
clientThumb
Πάτρα
clientThumb

Έκθεση: σκουλπτούρα emfatica 39+1 έργα, του Κορνήλιου Γραμμένου

Έκθεση: σκουλπτούρα emfatica 39+1 έργα, του Κορνήλιου Γραμμένου

Με μόνο Δούρειο Ίππο το Πνεύμα

 

 

Αντιμέτωπος με το πρόσφατο εικαστικό έργο του Κορνήλιου Γραμμένου, που εκτίθεται στη γκαλερί της Γιάννας Γραμματοπούλου, οφείλει κανείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και όσο γίνεται παρατηρητικός. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί έχει ν’ αποκωδικοποιήσει τα «αιχμηρά» δημιουργήματα του οξυδερκούς κι έμπειρου καλλιτέχνη, αλλά γιατί πρέπει συνάμα να αιτιολογήσει, ως ένα βαθμό, και την ιδιόμορφη οικειοποίηση μιας έντονα ειρωνικής στάσης, με την επιδέξια χρήση φτωχών εκ πρώτης όψεως υλικών, θραύσματα ή υπολείμματα αντικειμένων, στα πλαίσια μιας φαινομενικά απέριττης, λιτής τέχνης, για να βγάλει, σαν γνήσιος επίγονος των κακομαθημένων παιδιών της τέχνης, των πάλαι ποτέ ντανταϊστών, κοροϊδευτικά τη γλώσσα του στην τρέχουσα παραγωγή έργων τέχνης, σαρκάζοντας όμως ταυτόχρονα με εποικοδομητικό τρόπο και τη σοβαρή, προσεγμένη, με σχεδόν ακαδημαϊκό τρόπο μελετημένη, σε κάποιες εκφάνσεις της έως και ιερατική, παραγωγή του ίδιου του καλλιτεχνικού του έργου μέχρι σήμερα.

 

Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσε κάποιος να ερμηνεύσει τη ντανταϊστική χειρονομία του ιερού τέρατος της μοντέρνας τέχνης, του θείου-Marcel Duchamp (το πρόθεμα «θείος» χρησιμοποιείται περιπαικτικά και ουδόλως περιφρονητικά) που επιδέξια ελλοχεύει πίσω από κάθε ένα από τα 44 έργα του Κ.Γ.;

 

Στην έντεχνη αυτή χειρονομία ενσωματώνονται πολυποίκιλες αναφορές στο εικαστικό λεξιλόγιο της μοντέρνας τέχνης ολόκληρου του 20ου αιώνα. Έτσι, περιδιαβαίνοντας την έκθεση, ο επισκέπτης βιώνει την αλλόκοτη αίσθηση πως κρατά στα ανήσυχα χέρια του ένα εικονογραφημένο λεξικό των πρωτοπόρων καλλιτεχνών του μοντερνισμού σε επανέκδοση, όπου όμως οι πρωταρχικές μορφές των έργων τους έχουν υποστεί ακραία, χιουμοριστική μετάπλαση, με τρόπο ώστε ο Κ.Γ., εκτός από την άμεση εικονιστική αναφορά στην αφήγηση του μοντέρνου κινήματος, να συμπεριλάβει στο νοηματικό δοχείο του εκάστοτε έργου και την πολυσημία της αναγωγής στο προσωπικό του έργο, την ίδιο-προσωπική του ιστορία. Έτσι, μέσα σε αυτό το ζοφερό πλαίσιο των μεγάλων και καταξιωμένων, το μαυσωλείο των γιγάντων της μοντέρνας τέχνης, επιχειρεί να παραθέσει την αστεία, γκροτέσκα χειρονομία μιας ουσιαστικής και πολλά υποσχόμενης συνύπαρξης.

 

Πόσο θα με χαροποιούσε να εμφανιζόταν ένας εικονικός, παντοκράτωρ επιμελητής, όπου ως δια μαγείας θα έπαιρνε τα έργα του Κ.Γ. και θα τα τοποθετούσε, σ’ ένα και μόνο βράδυ, δίπλα σ’ εκείνα τα διάσημα έργα που ξεκουράζονται, αναπαυμένα στις δάφνες τους, στα μεγάλα μουσεία στις μεγαλουπόλεις του κόσμου, έτσι ώστε να μας δινόταν η δυνατότητα να παρατηρήσουμε την έκπληξη των πρωινών επισκεπτών που θα αντίκριζαν την παράδοξη και συνάμα προκλητική αυτή συνύπαρξη των απόλυτα τεκμηριωμένων έργων, των κανονιστικών επιτευγμάτων του μοντερνισμού, πλάι στον μεταμοντέρνο, σύγχρονο αντικατοπτρισμό τους.

 

Έτσι, θα ήταν υπέροχο να μπορούσαμε να δούμε το χιουμοριστικό «Rasta-Malevich-Ganja» δίπλα σε ένα από τα πολλά μαύρα τετράγωνα του Malevich, ή «Το πλοίο των τρελλών» πλάι σε ένα από τα χιλιάδες ψυχολογικά κολάζ, ή Merzbild, του Schwitters, ή το «Οι Έλληνες έγιναν τελικά εποικοδομητικοί» δίπλα σ’ έναν από τους μαύρους πίνακες του Reinhardt ή του Frank Stella, ή «Το παλιό μου σπίτι» πλάι σ’ έναν Diebenkorn, το «Man oh Man» κοντά σ’ ένα ανθρωπόμορφο Πικασικό κολλάζ, τη «Θλίψη» δίπλα σ’ ένα ασπρόμαυρο του Vasarely, το «Αρμενίζοντας» μαζί μ’ ένα γλυπτό του Sir Antony Caro, το «Triplex» κοντά σ’ ένα από τα συμπιεσμένα κόκκινα αυτοκίνητα του Chamberlain, το «La donna e mobile» πλάι σ’ ένα mobile γλυπτό του Calder, το «Ο χορός του Ζαλόγγου» να κρέμεται πλάι σ’ ένα από τα car-crashes πορτοκαλί τυπώματα του Warhol, με τη λίστα να μην εξαντλείται, και τα διάσημα ονόματα των Hans Arp, Raul Hausmann, Robert Rauschenberg ή Theo van Doesburg να ανακατεύονται ποικιλοτρόπως.

 

Όμως έχει ιδιαίτερη σημασία να επισημάνουμε πως η χρήση των μηχανισμών του Schwitters, του καλλιτέχνη-κλειδί στην ανάλυση αυτή, γίνεται με τρόπο ώστε ο Κ.Γ. να καταφέρνει, τόσο με τα έργα όσο και με τους χιουμοριστικούς τίτλους που επιλέγει, να σχολιάσει τη σκληρή καθημερινότητα μιας Ελλάδας σε κρίση, εισάγοντας και πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, με τρόπο συγγενικό στον ντανταϊστή καλλιτέχνη που το πραγματοποίησε με ασυναγώνιστη επιτυχία κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου.

 

Δεν είναι τυχαίο που ο Robert Rauschenberg όταν είδε μια έκθεση με έργα του Schwitters στη Sidney Janis gallery το 1959, φαίνεται πως δήλωσε: «Ένιωσα πως τα είχε φτιάξει όλα αποκλειστικά για εμένα!»

 

Σημασία επίσης έχει εδώ να τονίσουμε πως ακόμη μεγαλύτερη αξία έχει ο ενθουσιασμός που ο Κ.Γ. επιχειρεί μια αντίστοιχη προσέγγιση, ειδικά μέσα σ’ ένα τόσο αρνητικά φορτισμένο κοινωνικό περιβάλλον, ο σχεδόν παιδικός ενθουσιασμός του να ανακατέψει τα εφήμερα, σκόρπια, τυχαία υλικά του, σ’ ένα παραλήρημα δημιουργικότητας, στα πλαίσια της τέχνης του assemblage, προκειμένου τελικά να μας πείσει πως ο μόνος σίγουρος δρόμος διεξόδου βρίσκεται στη βεβαιότητα να χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης την εικαστική γλώσσα που γνωρίζει καλά, την τέχνη που έχει αγαπήσει και μελετήσει σε βάθος.

 

Έτσι, μέσα στη χιουμοριστική έκρηξη ενέργειας, ο ώριμος εικαστικά Κ.Γ., παρά τη μεταμοντέρνα, υφολογική ειρωνεία του, πετυχαίνει να διατηρήσει τη φλόγα του μοντερνιστή, του καλλιτέχνη δηλαδή που μέσα στα όρια που οι πρωτοπόροι καθόρισαν, καταφέρνει να σχολιάσει το σήμερα με σίγουρο οδηγό την εικαστική του δεινότητα, τη δοκιμασμένη γνώση γύρω από την τέχνη του, δίχως περιττά μανιφέστα μικροπολιτικού λόγου ή ακροβασίες σε ξένα, αλλότρια χωράφια, ή υπερπόντια, ριψοκίνδυνα άλματα σε χώρους μακρινούς και αδιάφορους, παραμένοντας τελικά πιστός και πλουραλιστικά δημιουργικός στο πλαίσιο των ουσιαστικών θεμάτων που πάντα τον απασχολούσαν και βαθύτατα τον ενδιέφεραν, όλα όσα τον προκαλούσαν να παραμένει άγρυπνος και κοφτερός στην πρώτη γραμμή των χαρακωμάτων.

 



 

Η ατομική έκθεση του Κορνήλιου Γραμμένου, με τίτλο "σκουλπτούρα emfatica 39+1 έργα ", φιλοξενείται στην αίθουσα τέχνης «έ κ φ ρ α σ η – γιαννα γραμματοπουλου», από 21 Ιανουαρίου έως 15 Φεβρουαρίου 2014.  

Άλλες ειδήσεις κατηγορίας
Ματιές στην καθημερινότητα: Έκθεση Mail Art με Υδατογραφίες στη Govedarou Art Gallery
Έκθεση mail art με 220 καλλιτέχνες και 300 έργα από περισσότερες από 40 χώρες ...
Χειρών έργα τέχνης: έκθεση ερασιτεχνών δημιουργών στο Φουγάρο
Mέλη και φίλοι της Πύλης Πολιτισμού Ναυπλίου έρχονται στο Φουγάρο και ...
Θήβα 102 χλμ: Έκθεση από τις Γυναικείες Φυλακές Θήβας στο Ρομάντσο
Η ΜΚΟ Αμάκα παρουσιάζει στο Ρομάντσο την εικαστική έκθεση ΘΗΒΑ 102 χλμ ...
Νέα έργα και άγνωστα έργα 1960-1965: έκθεση του Μιχάλης Κατζουράκη στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος παρουσιάζει από την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015, ...
Έκθεση με έργα της Μαρίας Πωπ στη γκαλερί Έρση
Η Γκαλερί Έρση την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 20:00 εγκαινιάζει ...
Έκθεση ζωγραφικής (Μέρος Ά, 1870 - 1935) με έργα της Συλλογής Βογιατζόγλου
Μια σημαντική έκθεση ζωγραφικής εγκαινιάζεται στη Νέα Ιωνία Αττικής ...
Θαλάσσης Έργα, έκθεση του Ξενοφώντα Ζαβού στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά
Η Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά- Κτήριο Παλαιού Ταχυδρομείου ...
Μητριαρχία: Η νέα ταινία του Νίκου Κορνήλιου
Στη ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ, τη νέα ταινία του Νίκου Κορνήλιου, 60 γυναίκες ηθοποιοί ...
11 συναντήσεις με τον πατέρα μου, του Νίκου Κορνήλιου
Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζει την ταινία του Νίκου Κορνήλιου με ...