Νέα και ενημέρωση
Αθήνα, 13C°,
Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016
Ειδήσεις: Ατζέντα
Σχετικά Νέα
Akmi Film Festival στον Κινηματογράφο Τριανόν
Το ΑΚΜΗ FILM FESTIVAL θα πραγματοποιηθεί στον Κινηματογράφο Τριανόν. Την ...
Film review: Οικογενειακή υπόθεση, του Κάλιν Πίτερ Νέτζερ
Ο Κάλιν Πίτερ Νέτζερ γράφει και σκηνοθετεί την «Οικογενειακή Υπόθεση» ...
Film review: Γεννημένοι ξανά, του Σέρτζιο Καστελίτο
Ο Σέρτζιο Καστελίτο (Don’t Move/ Non Ti Muovere) σκηνοθετεί για δεύτερη φορά την ...
Top Επιχειρήσεις
Αθήνα
clientThumb
Πάτρα
clientThumb
Βόρειες Σποράδες
clientThumb
Βόρειες Σποράδες
clientThumb
Πάτρα
clientThumb

Film review: Μείνε δίπλα μου, του Ντέιβιντ Λόουερι

Film review: Μείνε δίπλα μου, του Ντέιβιντ Λόουερι

Ο Ντέιβιντ Λόουερι γράφει και σκηνοθετεί μια υπόκωφη σπαρακτική κραυγή που αρθρώνεται παρακλητικά από τους ήρωες με τις λέξεις του τίτλου της ταινίας, «Μείνε δίπλα μου». Συνομιλώντας με τον κινηματογράφο του Τέρενς Μάλικ, ο Λόουερι δημιουργεί ένα σαφώς πιο εύκολα προσεγγίσιμο φίλμ σε σχέση με του Μάλικ, αλλά με όλη την ποιητικότητα και τον λυρισμό που διαποτίζουν τον κινηματογράφο του και λειτουργούν εξίσου θαυμάσια και εδώ.


Από την Ελένη Φιλίππου


Στο Τέξας του ΄70, ο ληστής Μπομπ (Κέισι Άφλεκ) βρίσκεται στο σπίτι του περικυκλωμένος από αστυνομικούς. Μαζί με την έγκυο γυναίκα του, Ρουθ (Ρούνεϊ Μάρα) ανταλλάσσουν πυρά. Το όπλο της Ρουθ χτυπάει έναν από τους αστυνομικούς, αλλά η συμπλοκή καταλήγει με την παράδοση του ζευγαριού. Ο Μπομπ αναλαμβάνει την ευθύνη για τον πυροβολισμό του αστυνομικού και καταδικάζεται σε 25ετή φυλάκιση. Πίσω, η Ρουθ μένει με την υπόσχεση της καρτερικής αναμονής και αντάμωσης. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Μπομπ δραπετεύει, έτοιμος να κατακτήσει το όνειρο μιας ευτυχισμένης και ήρεμης πια, οικογενειακής ζωής, αλλά ο δρόμος για την κατάκτησή του κρύβει την παρουσία μιας μοίρας σκληρής και άπιαστης. Από την άλλη, ο Πάτρικ (Μπεν Φόστερ), ο νεαρός αστυνομικός που χτυπήθηκε στην συμπλοκή, ερωτεύεται την Ρουθ και η Ρουθ δείχνει να αμφιταλαντεύεται. Ρουθ, Μπομπ και Πάτρικ βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα συναισθηματικό γαϊτανάκι που γυρίζει γύρω από την ανάγκη για πλήρωση ενός ονείρου, που δείχνει να μην κατορθώνεται ποτέ.


Το εξαιρετικό που επιτυγχάνεται στο «Μείνε Δίπλα μου» εντοπίζεται στην σύνολη ενεργοποίηση όλων των στοιχείων που καθιστούν το σύμπαν του φιλμ ένα τοπίο δύστοκο σε οτιδήποτε φωτεινό, χαρμόσυνο ή αισιόδοξο. Η (βραβευμένη στο Sundance Festival) φωτογραφία του Μπράντφορντ Γιάνγκ αποτυπώνει μοναδικά το διαχωριστικό πλέγμα που χωρίζει τους ήρωες από την προσωπική γη της επαγγελίας τους, όταν ο ζεστός και φωτεινός τόνος των πανέμορφων εξωτερικών γενικών πλάνων που αποπνέουν μια απεραντοσύνη ελευθερίας και ένα μέλλον πολλά υποσχόμενο περνάει σε τόνους σκοτεινούς και ξεθωριασμένους για να συναντήσει τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών.


Ο χώρος, ιδιωτικός και δημόσιος, όπου ποτέ δεν βλέπεις έντονα το στοιχείο της ανθρώπινης παρουσίας πέραν των πρωταγωνιστών, δημιουργεί την απόκοσμη αίσθηση ότι κανείς δεν βρίσκεται δίπλα σε κανέναν, ότι εδώ δεν υπάρχει ζωή. Με αυτόν τον τρόπο, ο χώρος συμβάλλει στην στέρηση του να ευδοκιμήσει η ιδέα ενός καλύτερου αύριο, έτσι όπως αυτό περιγράφεται στα γράμματα του Μπομπ, στην αναμονή της Ρουθ ή στον έρωτα του Πάτρικ για την Ρουθ. Η μουσική επένδυση του Ντάνιελ Χάρτ γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι του έργου καθώς επιτείνει την αίσθηση αναμονής, όχι μόνο των ηρώων αλλά και του θεατή για μια κατάληξη λυτρωτική, η οποία δεν λαμβάνει χώρα ποτέ. Ο στίχος «can I steal a kiss?» που τραγουδιέται πρώτα από τον Μπομπ προς το έμβρυο που μεγαλώνει στην κοιλιά της Ρουθ, και έπειτα σιγοψιθυριστά από την Ρουθ στο αυτί της τετράχρονης πια κόρης της  δημιουργεί όχι μόνο μια νοητική ένωση μεταξύ του ζευγαριού, αλλά και την συναισθηματική φόρτιση των πρωταγωνιστών που βιώνουν την μοναξιά, την απώλεια και την νοσταλγία ευτυχισμένων στιγμών.


Μπορεί η ελλειπτικότητα του σεναρίου να ξενίσει τον θεατή καθώς η απόκρυψη παρελθοντικών γεγονότων, συνδετικών κρίκων μεταξύ των προσώπων και ψυχολογικών αιτιάσεων φέρουν ένα αποτέλεσμα που αποτρέπει την ταύτιση ή/και την πλήρη κατανόηση των προσώπων, αλλά σίγουρα δεν αποτρέπει στο να εκτιμήσει ο θεατής ότι μπροστά του εκτυλίσσεται μια από τις πιο ποιητικές και ατμοσφαιρικές περιπτώσεις που το crime drama μπορεί να προσφέρει ως είδος.

Άλλες ειδήσεις κατηγορίας
5th Athens Open Air Film Festival: Νοσφεράτου, του Φρήντριχ Βίλχελμ Μούρναου στο Τρένο στο Ρουφ
Στον ρομαντικό χώρο της Αποβάθρας της Αμαξοστοιχίας – Θεάτρου το ...
Φεστιβάλ Ντέιβιντ Λιντς στον κινηματογράφο Άστυ
Η γιορτή της σινεφιλίας συνεχίζεται στον κινηματογράφο Άστυ ολόκληρο ...
Το 2o Horrorant Film Festival “Fright Nights” πηγαίνει Θεσσαλονίκη
Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του 2ου Horrorant Film Festival “Fright Nights” στην ...
Το 2o Horrorant Film Festival “Fright Nights” πηγαίνει Θεσσαλονίκη
Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του 2ου Horrorant Film Festival “Fright Nights” στην ...
2ο Horrorant Film Festival
Μετά την αναγνωριστική πρώτη χρονιά, το 2ο Διεθνές Κινηματογραφικό ...
Η ζωή είναι ένα τραγούδι του Αλέν Ρενέ στο Athens Open Air Film Festival
Την Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014, προβάλετε στο Θερινό κινηματογράφο Δεξαμενή ...
O Ερασιτέχνης Ζιγκολό με τον Γούντι Άλλεν στο Athens Open Air Film Festival
Την Τρίτη 1η Ιουλίου, ο «Ερασιτέχνης Ζιγκολό» του Τζον Τορτούρο κάνει ...
Μείνε δίπλα μου, του David Lowery
Με φόντο τις αχανείς εκτάσεις του Τέξας, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας ...
Film review: Γάμος σε δόσεις, του Πασκάλ Σομέιγ
«Για να αποφύγει την κατάρα που καταστρέφει όλους τους πρώτους γάμους ...